News & Analysis : เสื้อ แดงกับสงครามครั้งสุดท้าย
โดย เชอร์ชิลล์.
น่าสนใจเป็นอย่างยิ่งกับปฎิบัติการชุมนุมใหญ่ของคนเสื้อแดงตั้งแต่วันที่14 มีนาคม ที่ผ่านมา ภายใต้การนำของทักษิณ ชินวัตร และแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ หรือ นปช โดยสามแกนนำในประเทศ อย่าง วีระ มุสิกะพงษ์ จตุพร พรหมพันธ์ และ ณัฐวุฒิ ใสเกื้อ โดยปักหลักกันที่สะพานผ่านฟ้าลีลาศ ท่ามกลางความหวาดผวาของคนกรุงเทพ โดยสังเกตจากสภาพการจราจรในกรุงเทพที่เบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด ตั้งแต่เริ่มการชุมนุมและทุกครั้งที่มีการเคลื่อนขบวนไปในที่ต่างๆ ประกอบกับการวางระเบิดปริศนาในหลายแห่งของที่ทำการราชการควบคู่ไปกับการชุมนุม รวมไปถึงข่าวลือต่างๆที่มาจากทุกสารทิศ ไม่เว้นจากในรั้วในวัง พร้อมทั้งปลุกประเด็นร้อนประเด็นใหม่ของกลุ่มคนเสื้อแดงให้เริ่มได้ถกเถียงกันในวงกว้าง คือเรื่อง ชนชั้นในสังคมไทย ด้วยการเรียกตัวเองว่าไพร่ เป็นการส่งสัญญาณไปถึงชนชั้นปกครอง อำมาต ขุนนาง ต่างๆ ว่าพวกเขารับไม่ได้อีกต่อไปกับช่องว่างความไม่เท่าเทียมกันในสังคม รวมถึงการยื่นคำขาดต่อรัฐบาลของนายก อภิสิทธิ เวชชาชีวะ
ให้ยุบสภาสถานเดียว และที่สำคัญที่สุดคือให้ความเป็นธรรมแก่อดีตนายก ทักษิณ ชินวัตร
แม้คนที่มาร่วมชุมนุมจะไม่มากอย่างที่คุยโม้ไว้ว่าจะเป็นแสนเป็นล้าน ที่จะมากพอที่จะกดดันรัฐบาลได้ ฟังเสียงจากฟากนายก อภิสิทธิ ก็ไม่ได้แข็งกร้าวปิดประตูเจรจาหรือเป็นไปไม่ได้ที่จะยุบสภา เพราะนายกอภิสิทธิพูดมาตลอดว่า ถ้าจำเป็นต้องยุบสภาก็ต้องทำ แต่รับไม่ได้ที่จะให้เกิดการปฎิวัติขึ้นอีก แต่การเจรจานั้นดูท่าจะเกิดขึ้นได้ยาก เพราะความต้องการจริงๆของแกนนำเสื้อแดงคือเรื่องคดีความต่างๆ และทรัพย์สินที่ถูกยึดของ พตท ทักษิณ สำหรับเรื่องนี้ นายกอภิสิทธิ บอกชัดเจนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะเจรจา เพราะเป็นปัญหาระหว่าง พตท ทักษิณ กับแผ่นดิน เมื่อพูดกันไม่รู้เรื่อง ทางแกนนำเสื้อแดงก็ต้องทำทุกวิถีทางที่จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงหรือยุบสภา เพื่อที่พรรคเพื่อไทยของ พตท ทักษิณ จะได้กลับมาเป็นรัฐบาลและจัดการทุกอย่างเพื่อ พตท ทักษิณ เสียเอง จึงเกิดปฏิบัติการสารพัดรูปแบบ ทั้ง ปาอุจจาระ หรือเทเล ือดหน้าทำเนียบรัฐบาลและหน้าบ้านายกอภิสิทธิ ให้เป็นที่มืนงงของคนทั่วไปและสายตาชาวต่างชาติ แม้แต่ข่าวการลอบสังหารนายกอภิสิทธิ และถึงขนาดมีความต้องการให้เป็นเหมือนเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ นั่นหมายความว่าอาจมีการเสียเลือดเนื้อในการชุมนุมครั้งนี้ แม้ความชอบธรรรมในการชุมนุมอาจจะน้อย แต่ถ้าเกิดว่าการชุมนุมนั้นยืดเยื้อมากเท่าไร ยิ่งไม่เป็นผลดีกับรัฐบาลมากเท่านั้น เพราะคนกรุงเทพเริ่มอึดอัดมากขึ้นทุกที แม้จะไม่ชอบเสื้อแดง แต่ก็อยากให้การชุมนุมสิ้นสุดโดยเร็ว แม้แต่ตัวนายกอภิสิทธิเองก็คงรู้สึกแบบเดียวกัน เพราะตัวเขาเองก็ต้องขนของออกจากบ้านมานอนที่ค่ายทหารราบ11 มันก็คงจะไม่สบายเหมือนบ้านซอยสุขุมวิทของท่านเองสักเท่าไรนัก ถึงขนาดเอ่ยปากกับนักข่าวว่าไม่ได้เจอหน้าลูกเมียมาเป็นอาทิตย์แล้ว นั่นก็หมายความว่าตัวนายกอภิสิทธิเองก็อา จจะถอดใจเอาง่ายๆเหมือนกัน ถ้าเกิดความรุนแรงหรือความสูญเสียขึ้น
งานนี้ พตท ทักษิณ จึงสั่งลุยเต็มที่ คือไม่ยุบสภาก็ไม่เลิกไล่ เป็นสงครามครั้งสุดท้าย แกนนำถึงได้พยายามพาคนไปหาปืนอยู่เรื่อยๆ ทั้งการบุกราบ 11 การบุกไปบังคับกดดันกำลังทหารที่เตรียมความพร้อมดูแลการชุมนุมให้ถอนกำลังกลับกรมกอง เหมือนจะพยายามที่จะให้เกิดเหตุการณ์เลือดตกยางออกให้ได้ และเรายังได้เห็นคนอย่าง บิ๊กจิ๋ว พล อ ชวลิต ยงใจยุทธ อดีตนายกรัฐมนตรี ขึ้นเวทีเสื้อแดงเป็นครั้งแรก พร้อมพูดจาในท่าทีที่ต้องการเ ปลี่ยนระบบการปกครอง นอกจากบิ๊กจิ๋วแล้วยังมี คนอย่างท่านผู้หญิงวิริยา ชวกุล ผู้ที่รับใช้ใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ มาขึ้นเวทีเสื้อแดงด้วยอีกคน นอกเหนือจากนั้นยังมีนายพงเทพ เทพกาญจนา นาย นภดล ปัทมะ คนเหล่านี้เริ่มจะปรากฏกายบนเวทีเสื้อแดง หลังจากก่อนหน้านี้ เป็นอีแอบหลบๆซ่อนอยู่ข้างหลัง ก็เป็นการสร้างความน่าเชื่อของคนเสื้อแดงให้มากขึ้นจากเดิมที่ แกนนำทั้งสามนั้นไม่ค่อยจะมีราคาในสังคมสักเท่าไร แต่โอกาสชนะนั้นมีน้อยเหลือเกิน ถ้าไม่มีการปราบปรามการชุมนุม ซึ่งนายกอภิสิทธิก็เลือกหมากนี้ ซึ่งดูจะได้ผล
ประเมิณสถานการณ์แล้ว ถ้าทหารยังโอบอุ้มนายกอภิสิทธิอยู่แบบนี้ ก็เห็นทีว่าโอกาสที่พตท ทักษิณ จะได้กลับเมืองไทยนั้นริบหรี่เต็มทน ยิ่งไพ่ใบสุดท้ายคือการปฎิวัตินั้นอยู่ในมือทหารฝั่งตรงข้ามด้วยแล้ว ก็เห็นที่จะเป็นแบบที่ นาย อานันท์ ปัญญารชุณ ให้สัมภาษณ์ล่าสุดกับนิตยสารเอชียไทม์ว่า "ทักษิณนั้นไปไกลเกินกว่าที่จะกลับตัวทันแล้ว ทั้งคำพูดและการกระทำ"
